Si duhet të komunikoni me fëmijën pas një gabimi, a është ndëshkimi forma e duhur

Le të shqyrtojmë rastin kur fëmija juaj merr lodrën e preferuar të vëllait dhe e fsheh nën shtratin e tij. Djali juaj i madh e akuzon për “vjedhje”, ndërsa i vogli këmbëngul se nuk e ka marrë. Pas pak zbuloni se ai ju ka gënjyer. Ju si reagoni?

Shumica e prindërve do t’i thoshin “kërkoj falje vëllait dhe kthej lodrën”, të tjerë do të shtojnë “nuk është e drejtë të gënjesh”, ndërsa disa, nëse acarohen, mund të thonë “nuk do të shikosh TV për dy ditë se ke gënjyer”.

Megjithatë, ndëshkimeve u mungon efektiviteti. Nuk e ndihmojnë fëmijën të kuptojë pse është e gabuar të gënjesh. Në vend të kësaj, ato thjesht i shkaktojnë atij ndjenja të pakëndshme, turp dhe largim nga prindërit e tij. Ndëshkimi nuk e zgjidh çështjen që e shtyu fëmijën të gënjejë (ose të fshehë lodrën e vëllait).

Në vend të kësaj, është e rëndësishme që së pari të identifikohet shkaku. Për shembull, djali i vogël mund ta ketë fshehur lodrën sepse donte të luante me të, nga xhelozia ose sepse vëllai i tij i madh nuk e lejon të përdorë lodrat e tij. Megjithatë, në moshën e tij, atij i mungojnë aftësitë për të përballuar këtë xhelozi. Ai nuk di si ta ndalojë veten për të marrë lojën, as si të përballet me turpin e tij kur gënjeshtra e tij zbulohet.